Η προβληματική της σύγχρονης, κανονικοποιημένης ζωής αποτέλεσε ένα από τα πιο συχνά ερεθίσματα προς έκφραση και δημιουργία. Πολλοί καλλιτέχνες μίλησαν για τον αργό θάνατο της φύσης και για το νέο “ρομποτικό κόσμο” που ρυθμίζεται καθημερινά από τα ρυπαρά συμφέροντα ορισμένων. Το 1982, ο Αμερικανός σκηνοθέτης Godfrey Reggio με παραγωγό τον Francis Ford Coppola δημιουργεί την ταινία Koyaanisqatsi, που θα αποτελέσει ιστορικά μία σπουδαία στιγμή για το ντοκιμαντέρ και τον πειραματικό κινηματογράφο. Με τη συμβολή του μουσικοσυνθέτη Philip Glass και του κινηματογραφιστή Ron Fricke, η ταινία είναι ένα έργο-σπουδή πάνω στο συνδυασμό εικόνας και ήχου, καθώς το νόημα της εκφράζεται μόνον μέσα από την οπτικοακουστική διάσταση. Ο Reggio εξηγεί αργότερα πως η έλλειψη διαλόγων στην ταινία δεν είναι έλλειψη αγάπης προς τη γλώσσα. Ο ίδιος μιλά αντιθέτως για την ταπεινωτική περίοδο που περνά η γλώσσα, όταν είμαστε όλοι αδύναμοι να περιγράψουμε τον κόσμο στον οποίο πλέον ζούμε. Η λέξη Koyaanisqatsi προέρχεται από τη διάλεκτο των ινδιάνων Hopi (Βορειοανατολική Αριζόνα) και σημαίνει Ζωή Χωρίς Ισορροπία (Life Out of Balance). Οι Hopi είναι γνωστοί για τις προφητείες τους και την ψυχική τους ένωση με το χώμα και τη φύση. Μίλησαν για “την Ημέρα που τον τόπο τους θα καλύψουν μεγάλα μεταλλικά φίδια και γιγάντιοι ιστοί αράχνης”, κάτι που όντως συνέβη πολλά χρόνια αργότερα από τις εκατοντάδες σιδηροδρομικές γραμμές και τα χιλιάδες χιλιόμετρα καλώδια ρεύματος. Το Koyaanisqatsi αποτελεί την πρώτη ταινία από την τριλογία Qatsi (που σημαίνει Ζωή στη διάλεκτο Hopi), με την Powaqqatsi (Ζωή Σε Μεταμόρφωση) και Naqoyqatsi (Ζωή Όπως Πόλεμος) να ακολουθούν το 1988 και 2002 αντίστοιχα. Με εργαλεία την τεχνική time elapse και το slow motion, το κινηματογραφικό έργο πλαισιώνεται από σκηνές και λήψεις φυσικών και αστικών τοπίων. Είναι από τις πρώτες σημαντικές χρήσεις της time elapse σε μεγάλου μήκους ταινία, όπου φαινόμενα και διαδικασίες που εμφανίζονται λεπτά στο ανθρώπινο μάτι –όπως η κίνηση του ήλιου και των αστεριών- παρουσιάζονται εδώ μέσα από έναν έντονο και επιταχυμένο ρυθμό. Η time elapse τεχνική θεωρείται πως παράγει το αντίθετο αποτέλεσμα από το slow motion. Στην πρώτη